Psychologie van haarkleuren

Vrouwen met verschillende haarkleuren
 
Blondines zijn sexy, maar dom. Roodharigen zijn opwindend en kunt u niet vertrouwen. En brunettes zijn betrouwbaar en slim. We kennen allemaal deze stereotypes en ook nog slechtere. Diep vanbinnen vinden we dat haarkleur geen verschil zou mogen maken in de manier waarop iemand waargenomen of behandeld wordt, maar toch gebeurt het en bent u echt vrij van enig ingeworteld vooroordeel?
 
Uit een studie van 13 000 vrouwen uitgevoerd door de universiteit van Queensland blijkt dat blondines 7 % méér verdienen dan hun donkerharige tegenhangers. Dit is op zich wel interessant, want blondjes zijn eveneens onderwerp van veel grapjes, met als gemeenschappelijk element dat ze niet erg intelligent zijn.
 
De Scandinavian Journal of Psychology voerde ook twee tests uit over hoe mannen reageren op verschillende haarkleuren in een reeks duidelijk omschreven omstandigheden en de voorbije jaren waren er verschillende reporters die een dagje blond werden om te zien of ze anders behandeld werden.
 
En de resultaten bevestigden het. Blonde dames werden vaker benaderd door heren, ze kregen betere tafels in restaurants en werden beschouwd als aantrekkelijk, koket en aangenaam, maar dan wel met een lichtgelovig kantje. Brunettes konden ook niet klagen over een gebrek aan aandacht, maar het was duidelijk minder. Tegelijkertijd werden zij vriendelijker benaderd door andere dames.
 
Onderzoeken toonden ook aan dat bruinharige dames beschouwd werden als beter in hun beroep, meer succesvolle carrières en hogere graden in school hadden en over het algemeen knapper zijn bij het maken van financiële beslissingen.
 
De resultaten van al deze studies en testen zijn erg gelijkaardig en ze bevestigen sommige van de clichés. Blondines krijgen over het algemeen meer aandacht en worden beschouwd als leuker en levendiger, maar ook naïef, makkelijk en dom. Bruinharige dames beschouwt men als eleganter, verfijnder, betrouwbaar en stabiel, terwijl roodharigen erg gevarieerde labels krijgen met passievol als gemeenschappelijke noemer en opwindend en sexy als pluspunten, maar slechtgehumeurd en onoprecht als minpunten.
 
De perceptie van haarkleur en de daaraan verbonden eigenschappen is misschien zo oud als de beschaving. Zelfs in het oude Griekenland werden de oude goden verschillende haarkleuren toebedeeld en in de tijd van Julius Caesar moesten de Romeinse dames hun haar blond verven en wanneer het te veel beschadigd werd, gebruikten ze pruiken. Blond haar was toen een teken van adel. Het slechtste deel van het verhaal van blond vond plaats in het midden van de 20ste eeuw, wanneer blond haar en blauwe ogen beschouwd werden als uiterlijke kenmerken van een superieur ras.
 
Rood haar stond niet hoog op de verlanglijst gedurende vele eeuwen en bracht veel vrouwen in fatale problemen tijdens de inquisitie. Het gebeurde regelmatig dat rood haar en ongelukkige voorvallen in een dorp genoeg waren om een vrouw op de brandstapel te gooien. Rood als de haarkleur van de heks werd later gebruikt in cartoons en verschillende films.
 
Blond is tegenwoordig de kleur van de trofeevrouw, de modellen, de sexy sirenes en ook de kleur van onschuld en kinderlijke speelsheid. Rood, vooral dan sinds Rita Hayworth, Julianne Moore en Nicole Kidman, staat voor weelde, verleiding en vertrouwen. Recentere films zoals “Legally blonde” hebben bijgedragen tot een boost van het beeld van blond en de stereotypes zijn langzaam aan het verdwijnen.
 
Bruin is misschien de meest neutrale kleur, want zwart – met al zijn kracht – inspireert nog steeds visies van macht en kracht.
 
Het zijn nog steeds de blondines en roodharigen die de meeste aandacht krijgen. En ook de grapjes. Beide kleuren komen van nature erg zelden voor: blond komt slechts bij 2 % van de wereldbevolking voor en rood zelfs nog minder met 1 à 2 %. De tendens is dat beide kleuren aan het uitsterven zijn.
 
Volgende pagina