“Voor mij heeft het alles te maken met die scherpe scheermessen die zo vlak langs je hoofd gaan. En dan is er ook nog dat moment waarop
mensen naar nieuwe kapsels staren en je zelfs belachelijk maken!” schreef een commentator op een website. Deze verklaring legt de vinger
op twee verschillende mogelijke oorzaken van een kappers fobie. Een angst voor scherpe messen is een andere vorm van specifieke fobieën
en zou heel goed de reden kunnen zijn waarom sommige mensen bang zijn voor het haren knippen. De angst dat andere mensen zullen lachen
of je nieuwe kapsel belachelijk zullen maken, kan gerelateerd zijn aan een sociale fobie, dat alles te maken heeft met de angst of
onrust in sociale situaties waar de persoon door anderen beoordeeld kan worden.
In deze gevallen zou de kappers fobie een teken van een groter probleem kunnen zijn. Als het probleem toe te schrijven is aan de angst
voor sociale beoordeling, dan zou de persoon in kwestie kunnen lijden aan een sociale fobie. Om ernstige verstoring van de sociale
contacten en andere aspecten van het dagelijkse leven te voorkomen, zouden deze mensen hulp moeten inroepen van een erkende professional
op het gebied van de geestelijke gezondheidszorg.
Hoe worden kappers fobieën behandeld?
Er zijn verschillende behandelwijzen mogelijk die met succes toegepast kunnen worden om een fobie voor de kapper te behandelen. Een van
de meeste toegepaste behandelingen omvat de cognitieve, of waarneembare, gedragstherapie. Het waarneembare deel van deze behandeltechniek
richt zich op het veranderen van het denkpatroon van de persoon met betrekking tot kapsels om de persoon op die manier te helpen ze in
een wat positiever daglicht te zien.
Het gedragscomponent van deze therapeutische behandeling draait om de wijze waarop mensen zullen reageren wanneer zij met het object of
de situatie geconfronteerd worden. Meestal gebeurt dit door een zeer geleidelijk opbouwende en begeleide blootstelling. In dit geval zou
de therapeut met de behandeling kunnen beginnen door de persoon een tijdschrift over kapsels te laten lezen. Vervolgens zou de persoon
in kwestie kunnen worden gevraagd om hulpmiddelen te hanteren die de kapper ook gebruikt, zoals scharen, scheermessen, borstels en
kammen. Hierop volgend zou de persoon in kwestie een tijdje in een kapsalon kunnen doorbrengen waarbij enkel gekeken wordt naar mensen
die door de salon behandeld worden. De laatste stap in deze behandeling zou dan bestaan uit het zelf laten knippen en behandelen van
het haar zonder hierbij overmatige angst of irritatie te ondervinden.
Terwijl de meeste van ons in positieve zin opgewonden zijn over het krijgen van een nieuw kapsel, zo vinden andere mensen deze hele
ervaring niets minder dan ondraaglijk. Diegenen die aan een kappers fobie lijden, kunnen toegang zoeken tot hulpmiddelen of hun eigen
technieken ontwikkelen om met dit soort fobieën om te gaan. Het leren om zich over de angst voor de kapper heen te zetten kan een persoon
helpen zijn zelfvertrouwen, zelfbeeld en voorkomen weer te hervinden.
