




































 















|
 |




Badderen en haarwas perikelen bij kinderen
Herken je dit? De hele dag hebben ze gespeeld, de waterverf of vingerverf kwam op tafel, letterlijk op tafel, en eigenlijk lijkt het er zelfs op
dat er meer verf op het kindje dan op het papier is terecht gekomen, want onnadenkend krabden ze zich af en toe op hun hoofdjes of veegden over
hun gezicht of liepen al zwaaiend met de kwast in het rond en raakten alles en iedereen die in de buurt was. De koekkruimels hangen nog aan hun
wangetjes en ze plakken aan alle kanten van het gemorste vruchtensapje. De wangetjes zijn rozerood van de inspanning, ze worden balorig en het
gegeeuw is niet van de lucht. "In bad en na het eten naar bed!" zeg je uiteindelijk en ze sputteren heftig tegen, want ze zijn nog lang niet moe!
En vies zijn ze ook niet!
Dit is een moment van de dag dat sommige kinderen, maar ook ouders, echt niet kunnen waarderen, hoe nodig het ook is en ze maken het je dan soms
lastig, heel lastig. Maar het moet toch gebeuren. De snuitjes moeten schoon, alle viezigheid moet weer van die lieve kleine handjes, voetjes en
lijfjes en ... de haartjes moeten gewassen.
Nu komt het op je vaardigheid aan, je moet soms alle registers open trekken en meegaan in hun wereld om het vooral maar voor elkaar te krijgen
dat ze strakjes schoon en lekker ruikend in hun frisse pyjamaatjes naar dromenland gaan.
Elk kind heeft zo zijn fasen, gaat het een periode heel erg goed, dan kan er toch weer een tijd aanbreken waarin het de lol van dit alles niet
kan inzien. Maar voorop staat dat je de situatie altijd kordaat en met een positieve instelling moet benaderen. Als jij kunt overdragen dat het
allemaal best leuk kan zijn, zal jouw kind er misschien niet zo´n probleem van maken, of dit binnenkort doen. Dit begint eigenlijk al als jouw
kindje nog een baby is. In deze fase van het leven van je kindje leg je de basis voor de persoonlijke hygiëne van je kindje door het zich veilig
te laten voelen terwijl jij het ondersteunend met je armen zachtjes door het water wiegt en tegelijkertijd op rustgevende toon tegen je kindje
spreekt en er een spel van maakt. Dit spel bouw je verder uit naarmate je kindje groter wordt. Speel hierbij in op onderwerpen die jouw kind
aanspreken en betrek die bij het badproces. Al zal vele ouders dit wel redelijk lukken, het moeilijkst is toch het haren wassen. Omdat bij jonge
kinderen de talgkliertjes nog niet volledig werken, zal het haar niet snel vet worden. In principe kun je volstaan met het één keer per week
wassen van het haar en het de overige keren uit te spoelen. Is het haar erg vuil, dan kun je het een keertje extra wassen.
Stap één: een nat gezicht
Kinderen hebben een hekel aan water in hun ogen en zeep is al helemaal uit den boze. Toch kun je hier niet altijd aan ontkomen. Toen mijn
zoontje eenmaal groot genoeg was voor het grote bad vond hij het enorm spannend en soms zelfs een beetje té. Daarom besloot ik er in het begin
bij te stappen en het spel verder uit te breiden. Als ik het ook durfde, kon het toch niet eng zijn en het was veiliger want ik was er bij. Ik
leerde mijn zoontje al vrij snel zijn hoofd in zijn nek te doen, zodat ik zijn haar kon nat maken waarbij ik met mijn andere hand zijn gezicht
bij zijn voorhoofd afschermde, maar direct daarna zette hij zijn hoofd rechtop, zodat het water alsnog in zijn ogen droop. Het gewrijf met zijn
knuistjes was dan niet van de lucht en hij vond het vreselijk en hoestte en proestte. Dus bedacht ik een spel. Ik spoelde een lege shampoo fles
goed om en liet die onder water vol lopen, en kneep er dan in zodat een fontein ontstond. Dat vond hij prachtig. Gespannen keek hij naar de
fles onder water en wachtte af, dan spoot ik in zijn richting. Hij kreeg ook een fles en mocht het naar mij terug doen, waarbij ik natuurlijk
overdreven reageerde als hij raak schoot. En geloof me dat ik vaker geraakt werd dan hij. Met de flessen lieten we ook de bootjes in het bad
varen en stuwden ze voort. Zo afgeleid en druk met zijn bootjes kon ik hem en af en toe ook zijn haren wassen, maar bleef het uitspoelen
voorlopig nog een drama. Ook boekte ik veel succes met het gooien van kletsnatte washandjes naar elkaar toe of met het applaudisseren met mijn
handen half onder water en zelfs bellen blazen met ons gezicht in het water. Nu waren we een hele stap verder.
Stap twee: haren wassen
Nat worden is één, maar shampoo op zijn hoofd doen en zijn haren wassen was een ander verhaal. Dus deed ik een milde badschuim in het bad en
liet dit lekker schuimen. Ik maakte hiermee een sik bij mijzelf of een flinke dot schuim op mijn neus tot grote hilariteit van hem. Hij besloot
te helpen met als gevolg dat ik mijn linkeroog dichtgeknepen moest houden en haast niet meer door mijn mond kon ademen. En hij maar lachen.
Uiteindelijk bouwde hij een toren schuim boven op mijn hoofd en in ons spel belandde ook de nodige hoeveelheid schuim op hem zelf. Vervolgens
vertelde ik hem dat mijn haar nu zo vies was dat ik het maar moest wassen en hij mocht helpen. Samen wasten we mijn haar en ongemerkt, terwijl
hij druk doende was, deed ik een beetje kindershampoo op zijn hoofd met de verklaring dat zijn haar er net zo uitzag. Het uitspoelen deden we
ook als een spel. Hij mocht de douche, die ik op een wat zachtere straal had gezet, boven mijn hoofd houden terwijl ik mijn haren met mijn
handen uitspoelde en af en toe naar de douchekop keek of hij het nog wel deed. Kinderen imiteren graag, dus ook dit deed hij na waardoor de
shampoo langs zijn gezicht begon te druipen. Ik bood aan om het dan maar snel uit te spoelen, zodat hij er geen last meer van zou hebben en
deed dit met gezwinde spoed. Als extra hulpmiddeltje gaf ik hem altijd een washandje dat hij voor zijn ogen kon houden. Het badderen en haar
wassen werd zo een groot plezier. Na het afspoelen en zachtjes afdrogen deed ik nog een haarlotion in zijn haar, waardoor hij heerlijk rook en
altijd trots in zijn pyjama naar zijn vader ging die vervolgens uitgebreid aan zijn haar moest ruiken en moest verkondigen hoe lekker hij wel
rook.
>> Volgende pagina
|
|